Dat biertje heb ik verdiend

Er zijn van die momenten waarop een biertje precies lijkt te passen. Na een lange dag, op een terras in de zon, of gewoon omdat de klok ergens na vier uur is beland en je brein zegt: “dit heb ik verdiend”. Het probleem is alleen dat je brein dat best vaak vindt.

Veel mensen denken dat minder bier drinken een kwestie is van wilskracht. Alsof je een soort innerlijke bodybuilder moet worden die elke avond tegen een flesje zegt: “nee, vandaag niet”. In werkelijkheid werkt het totaal anders. Je bent geen zwakke drinker, je bent gewoon een mens met gewoontes. En gewoontes zijn hardnekkiger dan een bierbuik op vakantie.

Neem het klassieke moment: je komt thuis, schoenen uit, koelkast open. Daar staat-ie. Koud. Betrouwbaar. Alsof hij je persoonlijk heeft gemist. Je pakt hem niet omdat je dorst hebt, maar omdat het hoort bij het moment. Dat is geen dorst, dat is een ritueel.

Dus als je minder wilt drinken, moet je niet alleen het bier aanpakken, maar vooral dat ritueel. Het glas in je hand, dat eerste slokje, het gevoel van “nu is de dag klaar”. Vervang dat eens. Niet meteen met iets saais als lauwe kraanwater-teleurstelling, maar iets wat nog een beetje leven in zich heeft. Bruiswater met citroen. Alcoholvrij bier. Iets wat nog steeds zegt: we zijn aan het ontspannen, alleen zonder de bijwerkingen van morgen.

Wat ook helpt is het jezelf niet te moeilijk maken. Als er geen bier in huis is, wordt het ineens een stuk ingewikkelder om er één te drinken. Je moet dan naar de winkel, schoenen weer aan, misschien zelfs een jas. En tegen de tijd dat je daar bent, denk je: laat ook maar. Luiheid is in dit geval je beste vriend.

En dan is er nog de tussenstap. Veel mensen gaan van “elke dag twee biertjes” naar “nooit meer”. Dat is alsof je van de bank ineens een marathon gaat lopen. Je weet hoe dat eindigt. Beter is: eerst minder, dan anders, dan misschien nog minder. Eén biertje per dag worden er twee per week, en voor je het weet denk je: had ik hier nou zo’n gewoonte van gemaakt?

Het mooie is dat je lichaam vrij snel meewerkt. Je slaapt beter, je wordt wakker zonder dat lichte gevoel van “wat was gisteren ook alweer een goed idee”, en je merkt dat je energie eigenlijk best prettig is. Alsof iemand stiekem een knop heeft omgezet.

En nee, je hoeft niet heilig te worden. Af en toe een biertje blijft gewoon lekker. Het verschil is dat jij het kiest, in plaats van dat het jou kiest. Dat is een subtiel maar belangrijk detail.

Dus de volgende keer dat je automatisch naar de koelkast loopt, stel jezelf één simpele vraag: heb ik zin in een biertje, of heb ik zin in dat moment? Als je dat verschil eenmaal ziet, ben je al halverwege.

En het mooie is: je hoeft er geen karakter van staal voor te hebben. Een beetje inzicht, een klein beetje aanpassing en af en toe een goed glas iets anders. Dat is vaak al genoeg.

Proost. Maar dan net iets bewuster.