Korte pijn, lang plezier

Hoe je iets lekkers eet… en dan ook echt stopt

Een kleine portie eten van iets wat je heel lekker vindt en daarna stoppen: het klinkt simpel, maar het is vaak net zo lastig als stoppen na één aflevering op Netflix. Vandaag gebruiken we chocolaatjes met zeezout en karamel als voorbeeld. Ze zijn heerlijk. Misschien iets té heerlijk.

Veel mensen zeggen: “Alles met mate.” Maar matig eten is geen talent. Het is een vaardigheid die je moet oefenen. Net als fietsen of leren koken zonder alles te laten aanbranden. Als iemand zegt: “Dat kan ik niet,” betekent dat meestal: “Ik heb het nog niet genoeg geoefend.”

In de praktijk blijkt dat mensen die succesvol zijn met gezond eten, het zien als iets wat je leert. Je hoeft niet perfect te zijn. Dat is maar goed ook, want perfect bestaat vooral op sociale media.

Klein schaaltje, groot verschil
De eerste stap is simpel: eet niet rechtstreeks uit een grote doos of zak. Dat is vragen om problemen. Pak een klein schaaltje, leg er een paar stukjes in en zet de rest weg. Uit het zicht betekent vaak: uit je hoofd.
Zo maak je meteen een duidelijke grens. Dit is jouw portie. Niet meer, niet minder.
De tweede stap is dat je ziet dat je portie eindig is. In een schaaltje lijkt eten ineens geen oneindige voorraad meer. En gek genoeg geniet je er dan meer van. Je eet rustiger en bewuster.

Omgaan met “ik wil nog meer”
Dan komt het moeilijke moment: het schaaltje is leeg. En je denkt: “Hmm… ik wil er nog eentje.” Dat gevoel is heel normaal. Je bent geen zwak persoon. Je bent gewoon iemand met goede smaak.
In plaats van meteen naar de kast te lopen, oefen je om even te wachten. Denk: “Ja, jammer. Dat was lekker.” En blijf daar even bij.

Korte pijn, lang plezier
Je kunt nu een beetje teleurgesteld zijn, of later veel meer. Later betekent vaak: te veel gegeten, buikpijn en spijt. Dan is een klein “jammer” nu meestal de betere keuze.
Soms helpt het om even 20 of 30 minuten te wachten. Meestal wordt het verlangen dan vanzelf minder.

Genieten zonder schuldgevoel
Het mooie van deze manier van eten is dat je niets hoeft te verbieden. Geen strenge regels, geen drama. Je mag genieten, maar in redelijke hoeveelheden.

Als eten niet verboden is, krijgt het minder macht over je. Dan hoef je niet streng te zijn en later alles tegelijk op te eten.

Door dit regelmatig te oefenen, wordt het steeds makkelijker. Het wordt een gewoonte. Net als tandenpoetsen of je sleutels kwijtraken.

En ja, dat laatste blijft helaas.